Ecrittératures

14 novembre 2019

Peut-on faire une overdose de vitamine D ?

Filed under: Uncategorized — denisdonikian @ 3:35

Chère amie, cher ami,

La question n’est pas de moi. Elle a été posée par un médecin américain dans une chronique récente (1), le Dr Marc Micozzi, dont je suis les chroniques régulières. 

Il s’insurge de voir qu’une étude publiée dans un journal scientifique reconnu ait pu mettre en avant un lien entre insuffisance rénale et prise excessive de vitamine D.

Cette publication est le Canadian Medical Association Journal. 

Ce qui choque notre bon médecin, c’est que le titre de l’étude est trompeur. Et que le lecteur pressé, comme le sont souvent les médecins, pourrait en conclure qu’il existe de grands dangers liés à la vitamine D alors qu’en réalité, ils sont presque inexistants.

Evidemment, cette chronique s’inscrit dans un contexte particulier. Aux Etats-Unis comme en Europe, les administrations sont frileuses face à la consommation de compléments alimentaires.

Elles s’inquiètent beaucoup moins de la consommation massive de médicaments.

Pourtant, la prise de certains compléments alimentaires de qualité à des moments choisis de l’année pourrait être très bénéfique.


Pour ceux qui ne le connaissent pas : Marc Micozzi, un pionnier de la lutte contre le cancerMarc Micozzi est une figure publique aux USA, connu notamment pour ses recherches sur le cancer et ses prises de position contre le tout-médicament.  

Le Dr Micozzi a fait partie d’un petit groupe de médecins envoyés en Chine en 1987, alors que la Guerre Froide faisait rage… pour étudier des substances naturelles utilisées par la médecine traditionnelle chinoise contre le cancer – dans le plus grand secret, bien entendu. 

À la fin des années 2010, après 30 ans de recherche, Marc Micozzi a enfin achevé son protocole anti-cancer, commencé en 1987 sur les bords de la rivière Yangtze en Chine…>>> Cliquez ici pour en savoir plus sur le « protocole Micozzi » <<<

L’histoire du touriste canadien

Que nous dit Micozzi ?

D’abord que l’étude ne porte que sur qu’une seule personne. C’est peu pour faire une généralisation !

Ensuite, que l’histoire racontée est un peu biaisée.

Que s’est-il passé en réalité ? Nous avons un touriste canadien de 54 ans. Il revient de deux semaines de congés en Asie du Sud-est. Chaque jour, il s’est prélassé au soleil entre 6 et 8 heures, habitude agréable peut-être mais délétère pour sa santé ! Car à force de prendre le soleil, il s’est déshydraté. Et c’est l’un des facteurs de risques premier pour les problèmes de reins.

Par ailleurs, il a de la goutte, une tension élevée et prend des médicaments, dont des diurétiques, pour soulager ces maux. C’est là aussi un facteur de risque important pour les problèmes rénaux. 

Enfin, dans sa famille, l’insuffisance rénale est un mal connu. Deux de ses proches parents en souffrent et ont recours à des dialyses.  

A son retour, il ne sent pas très bien. Il consulte le médecin de famille. On fait les analyses sanguines de routine. Verdict : il a des niveaux élevés de créatinine dans le sang. 

Le médecin est catégorique : c’est un indicateur de dysfonctionnement des reins ! Le patient se voit prescrire d’autres médicaments. Mais il ne sent guère mieux. Il va voir un spécialiste. Ce dernier apprend que l’homme prend entre 8000 et 12000 IU de vitamine D par jour depuis plus de 2 ans.

On s’aperçoit qu’il a un niveau toxique de vitamine D dans le sang. On lui donne d’autres médicaments pour faire réduire cette vitamine D. On lui diagnostique une maladie rénale de moyenne gravité. 

Ce n’est donc pas une insuffisance rénale et aucune dialyse rénale n’est nécessaire. Le patient peut rentrer chez lui et vivre « normalement » pourvu qu’il adopte une vie saine et qu’il évite de se déshydrater.

La colère de Micozzi

Pourquoi cette histoire a-t-elle tant mis en rogne notre bon médecin ?

D’abord parce qu’elle est exagérée. Il n’y a qu’un simple problème au rein, pas d’insuffisance rénale, qui est une maladie grave qui fait peur à tous : médecins et patients.

Ensuite, il y a de nombreuses causes au problème de ce monsieur. Et la complémentation en vitamine D, retenue par le spécialiste comme cause principale, n’en n’est qu’une parmi d’autres. Selon Micozzi, l’exposition au soleil est beaucoup plus grave car, elle induit une augmentation considérable de vitamine D incomparable avec ce que l’on peut espérer obtenir avec une complémentation, fût-elle excessive.

Et surtout, c’est un message qui va à l’encontre de la santé publique.

Car pour un cas où la vitamine D n’était peut-être pas indiquée, en tout cas, pas dans les quantités prises par le patient, il existe des millions de cas où le vrai problème est inverse.

C’est parce que les personnes manquent de vitamine D qu’elles sont malades, fragiles ou qu’elles peinent à retrouver leur forme.

Et évidemment cette étude s’inscrit dans le cadre d’une controverse scientifique plus générale sur le rôle que pourrait avoir la vitamine D sur la santé.

Une étude à oublier !

Selon Micozzi, cette étude est à ignorer. Il estime qu’il s’agit d’un cas extrêmement spécifique qui ne s’applique pas à la plupart des gens.

Selon lui, vous pouvez donc continuer à prendre jusqu’à 10000 IU par jour. 

C’est évidemment beaucoup plus que ce que préconisent de nombreux experts qui se limitent à 2000 à 4000 IU par jour.

Pour ma part, vous me connaissez, je pense qu’il faut savoir être prudent et apprendre à se connaître. En cas de doute, échangez avec votre médecin, votre ostéo et/ou votre naturo !

Une chose est sûre, dans l’hémisphère nord, beaucoup de personnes manquent de vitamine D en hiver et une supplémentation peut être une solution pour renforcer votre santé.

Les bienfaits de la vitamine D

Pourquoi les débats sont-ils si passionnés autour de la vitamine D ? 

Parce que tous les jours des chercheurs mettent en évidence les nombreux bienfaits de la vitamine D, tandis que dans le même temps, les recommandations des administrations de santé ne changent pas ou peu.

Pour de nombreux praticiens, la vitamine D est un des éléments fondamentaux de votre santé.

Pourquoi ? 

Parce qu’elle est absolument nécessaire à de très nombreuses fonctions du corps.

Elle agit directement au niveau de l’ADN contenu dans vos cellules. Elle sert même de « clé de lecture » de cet ADN. La vitamine D permet l’expression ou non de certains gènes. Elle pourrait réguler jusqu’à 3000 gènes de votre corps sur les 30 000 dont vous disposez. C’est considérable (2).

Cette action au cœur de la cellule explique les nombreuses vertus dont on pare la vitamine D. Elle aurait des effets positifs sur (2) : 

  • L’hypertension 

  • Les maladies cardiovasculaires ; 

  • L’obésité 

  • L’arthrite rhumatoïde ; 

  • Le diabète de type 1 et 2 ; 

  • La sclérose en plaques ; 

  • La maladie de Chron ; 

  • Le rhume et la grippe ; 

  • L’inflammation de l’intestin ; 

  • La démence ; 

  • La tuberculose ; 

  • Les infections MRSA 

  • L’infertilité ; 

  • Les mélanomes ; 

  • La dépression ; 

  • La schizophrénie ; 

  • La maladie d’alzheimer ; 

  • L’ostéoporose. 

  • Le cancer 

Par ailleurs, la vitamine D serait également utile pour vous aider à détoxifier votre corps.

Que de vertus !

Attention, cela ne fait pas de la vitamine D une panacée.

Cela veut simplement dire qu’une carence en vitamine D est potentiellement dangereuse.

Si donc vous devez avoir une inquiétude, mieux vaut qu’elle soit sur le risque de manquer que celui de faire une overdose !

A méditer avant que l’hiver ne s’installe !

Naturellement vôtre,

Augustin de Livois

30 octobre 2019

Je hais Pachinian ( en arménien)

Filed under: Uncategorized — denisdonikian @ 10:01

27 octobre 2019

Filed under: Uncategorized — denisdonikian @ 6:32

2․ Հայաստանը ըստ  Սուրբ Նիկոլի

Քաղաքական անկախությունից հետո Հայաստանը համարյա երեսուն տարի սպասեց, որ իր ժողովրդավարությունը նվաճի, նկատի ունենք իսկական ժողովրդավարություն, ընդդեմ կեղծիքի ու թշվառության ժողովրդավարություն, որ նրան լճացրել էր, տեղում գամել կամ բզկտել՝ պարտադրված արտագաղթի մղելով, տնտեսական կամ քաղաքական ստորացման պատճառով։ Իրականում, քանի որ հենց սկզբից առճակատեցին աղետների դեմ, որ կարող էին գետնին հավասարեցնել երկիրը (երկրաշարժ, Ղարաբաղյան պատերազմ, արևելքում և արևմուտքում սահմանների արգելափակում), քաղաքական իշխանությունները գերազանցելով իրադարձություններին, ստիպված էին ամենահրատապ հարցերով զբաղվել։ Ոչ ոք չէր մեղադրում նրանց այն ժամանակ, երբ շտապողականությամբ ընդունված որոշումները,  պահի իմպրովիզացիաները, նոր հասարակության նորմեր ստեղծելու անհրաժեշտույթունը ուղեկցվում էին մի այնպիսի քաոսով, որից ամենաուժեղ և ամենախորամանկ հայերը լայնորեն օգտվեցին։ Դժբախտաբար հայերը սպասում էին իրավունք, արդարություն և սոցիալական խաղաղություն ձեռք բերել, փոխարենը նրանց բաժին հասավ միայն փտախտը։ Կարծես մտովի հասունանում էր գաղտնի մի վիճակ խորհրդային տարիների ընթացքում և սպասում այն օրվան, երբ Հայաստանը կդառնար մի հանրապետություն՝ ընդարձակվելու համար։ Իրականում, Հայաստանի անկախությունը ստեղծեց մի  կախվածության իրավիճակ, միայն այն իմաստով, որ միակ տնտեսական դինամիկան, որ նրան ողջ էր պահում, սնվում էր հովանավորչությամբ, կոռուպցիայով, աղբերության սկզբունքով և հնարամտությամբ, այնինչ, առողջ հայերի կամովին հայթայթած աշխատանքն արտասահմանում, առաջացնում էր հիմնական մանանա՝ տարադրամների ներմուծումով, ազատելով Պետությանը տեղում աշխատատեղեր ստեղծելու, այն դեպքում, երբ օգտվում էր անկումայն իրավիճակից, իշխելու համար աղքատությունից ու վերապրելու որոնումների մեջ գտնվող հոգնած մի ժողովրդի վրա։

Այս անմիջական անկախությունը մենք տեսանք և զգացինք՝ լայնորեն նկարագրելով այսուայնտեղ։ Ինչը, որ մեզ ավելի շատ էր ցնցել այն ժամանակ, համընդհանուր լքումի վիճակն էր, նկատի ունենալով թե՛ տղամարդկանց, թե՛ կանանց, չունենալով այլևս ոչ բարոյական, ոչ ընտանեկան, ոչ տնտեսական պատվար, մինչդեռ, միաժամանակ զարգանում էին հարստացման միջոցները, որոնք չէին ներդաշնակում շրջապատող թշվառության հետ։ Քանի որ Հայաստանը խորապես մխրճվում էր խղճալի անկումային տրամադրության մեջ, իսկ այդ ընթացքում մայրաքաղաքը տարածվում էր ճոխության մեջ, անհոգությունից ամբողջովին արհեստականության վերածված, չխոսելով ավելի ու ավելի նկատելի դարձած որոշ հարստությունների բնույթի մասին, ինքներս մեզ հարց էինք տալիս, մի՞թե արհեստական ժողովրդավարությունից անդին չէր վերապրում դեպի ֆեոդալիզմ ընթացող հետադիմական մի ձևաչափ, դեպ, որը հիմնված է աղաների համակարգի վրա, ինչպես թուրք-օտոմանների մոտ, նաև այլուր : Սոցիալական կյանքի այս տերերը, ովքեր չափում էին Հայաստանը կանգունով, իրենց միակ շահերը պաշտպանելով, որոնց անվանումը օլիգարխ էր, ինչպես Դոդի Գագոյի դեպքում, ում մականունը հնչում է ֆրանսերենում որպես gag՝ հնարք, կատակ, այս ճանաչված «բիրդան աղայի» դեմքը շատ ճիշտ էր արտացոլում քաղաքական կառուցվածքը, որտեղ պատգամավորները ավելի շատ հակում ունեին քվեարկել իրենց բիզնեսի օգտին, քան՝  ընդհանուր շահի ։ Այդ պատճառով դժվար էր սահմանել այս Հայաստանը որպես երկու տարբեր տեսակներից առաջացած մի հիբրիդ, որտեղ խճճված կերպով միախառնվում էին իրավունքն ու իրավունքի բացակայությունը։

Առաջին բանը, որի վրա իրավմամբ ժամանակակից կառավարությունը հարձակվեց, ժողովրդին վերադարձնելն էր ժողովրդավարությունը՝ իրավունքի վերականգնմամբ։ Ոչ մի վերափոխում չէր կարող ձեռք բերվել, ոչ մի առաջադիմություն, փոփոխության ոչ մի կամքի դրսևորում որևէ բնագավառում, որ լիներ առանց ամրացնելու իրավաբանական հիմքը, որի վրա կկարողանար հանգել նոր Հայաստանը։ Առանց իրավունքի երկիրը կորստյան կմատնվեր, ինչպես նախորդ վարչակարգերի ժամանակ։ Այս իմաստով կարող ենք Վարչապետին վերագրել այն, որ նա իր առջև նպատակ էր դրել արմատախիլ անել սոցիալական կյանքում կաշառակերությունը։ Մեծ դժվարության առջև կկանգնենք մտածելով, որ նման մոլեգնություն, ընդդեմ կաշառակերության բոլոր ձևերի, որտեղ էլ տարածում գտնի, թեկուզ այն վերաբերի հեղինակավոր որևէ անձի, որ ընդունակ լինի պաշտոնի չարաշահման։ Այս ուղու վրա կանգնելով, ինքն անձամբ է բացահայտում դա այն ժողովրդի ներկայությամբ, որ հակված չէ հանդուրժել իշխանության չարաշահումները։ Այնինչ, Հանրապետականների դեմ հալածանքը, որի թունավոր ազդեցությունը շարունակ սպառնում է սոցիալական առաջադիմություններին, ստեղծում է կասկածի կողմից հարուցված կորստաբեր մթնոլորտ։ Արդեն խոսել ենք Վարչապետի ենթադրյալ կամ ճշմարիտ անհանդուրժելի միջամտությունների մասին իրավաբանական ապարատի ներսում։ Անկասկած նրա մտապաշարումները հակահանրապետական կուսակցության հանդեպ նրան միայն կարող են տանել դեպի կրակի հետ խաղ :

Բարեբախտաբար, Փաշինյանի մյուս սևեռուն գաղափարն այն է, որ նա խելամտորեն հակվում է հայ երիտասարդության կողմը, բարձրացնելով կրթության մակարդակը։ Պետք է նշել, որ այս բնագավառում ներունակությունն անսահման է և հեռու է շահագործվելուց, ընդհակառակը, նախորդ վարչակարգերը նրանց պահել են խիստ միջակության աստիճանի վրա։ Շախմատը դտրոցները ներմուծելով չէ, որ կարելի է ապագա կերտել և զարգացնել երկիրը։ Առավել ևս կրթել երեխաներին ազգային կրոնով։ Փաշինյանի գրազը, որ կայանում է կրթությունը կողմնորոշելուն դեպի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կողմը, անտեղի չէ։ Իրավացիորեն հենվում է ազգությամբ հայ այն գիտնականների վրա, ովքեր ցույց են տվել, թե հայկական հանճարը կամ ամենաբարձր աստիճաններին հասնելու նրա ունակությունը թույլ է տալիս գրազ գալ գերազանց ընդունակությունների և ներուժերի վրա, որ ոգևորում է երկրի երիտասարդությանը։ «Նորամուծությունը և նախաձեռնության բանականությունը միշտ եղել են հայկական ինքնության սրտում։ Ողջ պատմության ընթացքում հայ ժողովուրդը լույս աշխարհ է բերել գիտնականների, ինժեներների և գյուտարարների, ովքեր անգնահատելի նպաստ են բերել մարդկության զարգացման ու կյանքի բարելավման մակարդակի բարձրացմանը»,- նշում է նա իր բացման խոսքում՝ ողջունելով Հայաստանում կայացած ինֆորմատիկ տեխնոլոգիաների համաշխարհային կոնգրեսը։ Վարչապետը պաշտոնական հայտարարության մեջ նշում է, որ սփյուռքի յուրաքանչյուր անդամ անձամբ է նկատել, նկատի ունենալով այն, որ ամեն մի հայ երիտասարդ, որ գտնվում է մտավոր կարողությունները խրախուսվող միջավայրում, ընդունակ է հասնել լավագույնին։ Նման դեպք չի գրանցվել Հայաստանում Անկախության առաջին երեսուն տարիների ընթացքում։ Փաշինյանը մաղթում է, որ Հայաստանում նույնը կատարվի, ինչ արտասահմանում։ Դրանից բացի պետք է հասկանալ, որ ինֆորմացիայի տեխնիկաները, սկսած այն պահից, որ թափանցում են սոցիալական և ազգային ցանցի մեջ, ավելի բարձրարտադրողական հոգատարություն կդերսևորեն հիվանդանոցներին, ավելի զորեղ կերպով պաշտպանություն սահմաններին, զինամթերքի ավելի ծավալուն կիրառումներով։ Արդեն այս նպատակահարմարությունները շտապեցնում են սփյուռքին ներմուծել երկրին անհրաժեշտ ձեռնարկություններ և բացել նորահայտ աշխատավայրեր հնարավոր բոլոր բնագավառներում։ Սակայն հայ ուսանողները չէին սպասելու Կոնգրեսին իրենց աշխատանքներն սկսելու համար, նրանք ներկայացնելու էին անօդաչու թռչող սարքեր, ռոբոտներ և նույնիսկ բազուկի միոէլեկտրական պրոթեզներ։

Այնինչ, արգելված չէ մաղթել․ այն վստահելի նորությունը, որ իշխում է Հայաստանում՝ սկսած թավյա հեղափոխության հանկարծակի հայտնվելուց, ընդգրկելով նոր գիտակցություն։ Ներդնել նյութականի մեջ, թույլ չի տա հայ ժողովրդին ապրել իր մշակույթին համապատասխան։ Ընդհակառակը, վտանգի է ենթարկվում հեռանալ նրանից։ Մարդը կարիք է զգում գտնել կողմնորորոշիչներ, որ համապատասխանեն համայնական ավանդույթի քմահաճույքին, որն իր պատմության ընթացքում սեփական տոկունության և կրոնի շնորհիվ խուսափել է խորտակվելուց։ Բոլոր ժողուրդները ներդրվում են իրենց մշակույթի մեջ, որպեսզի իրենց ծագման գիտակցությունը սնի իրենց կենսական պոռթկումը՝ մղված դեպի ավելի փայլուն ապագայի կողմը։ Մարդը կարիք է զգում հաստատվել, եթե չի ուզում նևրոզի մեջ ընկնել։ Հաստատվել ժամանակի մեջ և տեղադրվել իր նմանների հարաբերությամբ։ Այսպիսով, տասնամյակների ընթացքում Հայաստանում փախուստի խուճապը և կաշառակերությունը, փողի հաղթարշավը, ի վնաս մի հասարակության, ավելի հավասարական ձևով, իշխում են գիտակցությունների վրա։ Ժամանակն է վերադառնալ հիմնական արժեքներին և տեղավորել մարդասիրությունը և եղբայրությունը սոցիալականի կենտրոնում։ Առանց բարոյական գթասրտության Հայաստանը կխորտակվի։ Պետք է մտածել մյուսի մասին և գիտակցաբար մտածել ուրիշի մասին։ Այս խոսքերով ասած, դնել հռչակագոր «ցավդ տանեմը» մի հասարակության մեջ, որը շատ երկար տառապել է ընդհանրացած լքումի պատճառով։ Ոչ միայն այս սկզբունքը թույլ կտար վերադառնալ քրիստոնեական կրոնի ակունքներին, որպեսզի հայերը պահպանվեն մի տեսակ առեղծվածային ուղղաձիգության մեջ, այլապես թույլ կտար մտավորությունների իսկական հեղափոխություն։ Չենք ասի, որ հայը այսուայնտեղ ցույց չի տվել շահերի ընդհանրություն՝ մյուսի հանդեպ։ Սակայն պակաս բաները շատ ավելի ակնհայտ են, քան գործնականները։ Ի դեպ, այս համերաշխությունը պետք է դեր ունենար Հայաստանի և սփյուռքի միջև, որը Հանրապետության իշխանության հասնելուց և 1988 թվի երկրաշարժի աղետից ի վեր երբեք չի դադարել կամուրջներ գցել՝ երկիրը դուրս բերելու խորտակումից։

Այն, ինչը ժողովրդին ամուր է դարձնում, դա համերաշխության հանդեպ ունեցած հավատն է։ Հավատ «մենք»-ի հանդեպ, պատասխանատվության փոխգործողությունների մեջ՝ մեկը մյուսի հանդեպ, ինչպես նրանց հոգեվոր արյունն է այդ «մենք»-ի ներսում։

Դընի Դոնիկյան, 5֊ը հոկտեմբերի 2019թ.

Թարգմանությունը՝ Նվարդ Վարդանյանի

28 juillet 2019

La mauvaise foi flagrante qui voudrait que…

Filed under: APPEL à DIFFUSER,Uncategorized — denisdonikian @ 5:41

unnamed-5

Les pesticides ne seraient pas dangereux
pour la santé !

Dans sa lettre DIRECTE SANTE, Gabriel Combris décerne fort justement un diplôme de mauvaise foi au nouveau ministre de l’Agriculture, M. Didier Guillaume qui a déclaré sur RTL : « C’est aux scientifiques de faire la preuve qu’il y a des conséquences à l’usage des pesticides. Il y a peut-être des soupçons, mais il n’y a aucune preuve scientifique ».

En effet, ce responsable politique a fait la preuve soit qu’il est d’une ignorance crasse sur les sujets qu’il est censé légiférer, donc incompétent dans sa fonction publique, soit qu’il est un menteur professionnel rétribué pour entériner le feu vert aux lobbies empoisonneurs de l’humanité. Les preuves scientifiques qu’il réclame lui crèvent pourtant les yeux, montrant à quel point les pesticides représentent une gigantesque menace sanitaire.

Gabriel Combris ajoute qu’on est presque au niveau du célèbre lobbyiste de Monsanto, Patrick Moore, venu dire à la télévision qu’on pouvait parfaitement « boire du glyphosate » – l’herbicide contenu dans le Round-Up – avant de quitter le plateau, et que le journaliste lui en ait proposé un verre ! – sujet sur lequel je vais revenir plus loin.

Voici les principaux résultats officiels en question, tous de source vérifiable :

Cancer et retard mental chez les enfants

Des chercheurs de Louvain et de Toulouse ont passé en revue l’ensemble des études scientifiques sur le lien entre pesticides et cancer de l’enfant. Cette méta-analyse, présentée par l’Agence nationale de sécurité sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail (Anses) a conclu à « une augmentation statistiquement significative du risque de voir apparaître des tumeurs cérébrales de même que des leucémies chez les enfants exposés ».
Ce sont les expositions directes qui ont été analysées, pour un usage domestique intérieur : pesticides, traitements d’animaux de compagnie, traitements contre les puces et les tiques, mais aussi répulsifs anti-moustiques et produits anti-moustiques.

Il est à noter qu’une étude précédente avait montré, dans l’Etat de New-York, que dans des zones traitées avec des pyréthrinoïdes pour éliminer certains moustiques, on avait constaté une augmentation de 25 % du nombre d’enfants autistes ou souffrant d’un retard de développement mental.
Par ailleurs, une autre étude sur des enfants de 8 à 15 ans a montré que ceux dont les urines contiennent le plus de résidus de pesticides organophosphorés ont un risque accru de souffrir d’un déficit de l’attention et d’hyperactivité.

Cancers chez les adultes

Une étude menée sur des femmes vivant à New York a montré un lien entre l’exposition aux pesticides domestiques et le cancer du sein. Une autre étude menée sur des agriculteurs a montré une augmentation du cancer de la prostate de 40 % chez les hommes exposés au DDT et aux pesticides organochlorés.

Enfin, une étude épidémiologique française, publiée en octobre 2018 dans la revue JAMA Internal Medicine, indique que les consommateurs habituels d’alimentation issue de l’agriculture biologique (qui n’utilise pas de pesticides) ont un risque de cancer réduit de 25 %, par rapport à ceux qui consomment du standard chimiqué de la grande distribution.

Cette relation était particulièrement marquante pour les cancers du sein chez les femmes ménopausées (-34 % de risque) et les lymphomes (-76 % de risque).

Maladie de Parkinson

Les pesticides seraient en cause dans l’augmentation considérable de la fréquence de la maladie de Parkinson chez les agriculteurs (+ 70 % chez les agriculteurs nord-américains).

Gabriel Combris suggère aux conseillers du ministre de l’Agriculture de lui rappeler à l’occasion, qu’en France, les autorités reconnaissent le statut de maladie professionnelle pour les agriculteurs touchés par le Parkinson.
Les principaux pesticides soupçonnés de jouer un rôle dans le déclenchement de la maladie sont le paraquat, la roténone, ou encore le chlordécone, utilisé notamment dans les bananeraies en Martinique, et à l’origine de nombreux cancers de la prostate et de myélome (et qui pose encore problème 25 ans après son interdiction en 1993).

Réduction des spermatozoïdes

Lors d’une étude sur la baisse de qualité du sperme en France, on a remarqué que les régions agricoles étaient les plus touchées par le phénomène. Pour valider l’hypothèse d’un lien avec l’exposition aux pesticides, d’autres chercheurs ont suivi 155 hommes venus consulter pour des problèmes de fertilité : ceux qui consommaient les fruits et légumes contenant le plus de résidus de pesticides avaient 49 % de spermatozoïdes en moins et un sperme de moins bonne qualité dans 32 % des cas.

Risque de diabète multiplié par deux

D’après une étude menée sur des agriculteurs, ceux qui répandent des insecticides organochlorés au moins 100 jours par an auraient entre 50 % et 100 % de risque en plus d’avoir du diabète selon le produit utilisé.

Retour sur le glyphosate

En fait, le lobbyiste de Monsanto, Patrick Moore, n’avait pas vraiment tort si l’on se rapporte à la déclaration de Monsanto : « LE ROUND UP est INOFFENSIF !… » Mais la supercherie de Monsanto a été prouvée par le Pr. Séralini.

Avec ses collègues, le Pr Séralini a fait des analyses par spectrométrie de masse pour savoir exactement ce qu’il y avait dans le Round Up, c’est-à-dire les composés tenus sous secret industriel par le brevet. Or Monsanto n’a déclaré que le glyphosate comme principe actif, les additifs étant donc considérés sans objet. Et pourtant, ce qui a étonné nos chercheurs, c’est que les rats testés aux effets du glyphosate seul n’avaient pas de problèmes importants, alors que ceux testés aux formules Round Up souffraient d’intoxications graves apparentées à celles provoquées par les dérivés du pétrole, comme les dioxines.

Des analyses ciblées ont justement aboutit à découvrir des dérivés du pétrole couplés et brûlés avec des graisses animales, ceci générant des composés extrêmement corrosifs du type polyéthylène-amine. Ces dangereux toxiques que l’on appelle des POEA avaient été interdits dans 130 compositions de glyphosates par Ségolène Royale… mais cette interdiction n’a pas  été suivie d’effet par le géant… qui se place au-dessus des lois !
En particulier on trouve dans tous les glyphosates de l’arsenic, dangereux poison bien connu qui a été utilisé comme herbicide jusqu’après la seconde guerre mondiale, puis interdit en 1974, ce que Monsanto savait parfaitement lorsqu’il a lancé le Round Up.

Par ailleurs – des essais ayant été effectués – ont montré que l’action herbicide du glyphosate seul ne marche pas, alors que les additifs cités appliqués seuls fonctionnent parfaitement bien – ceci signifie que le glyphosate n’est qu’un leurre pour détourner et capter l’attention des organismes de contrôles – ceci confondant ROUND UP et GLYPHOSATE.

En outre les essais de toxicité demandés à Monsanto ont toujours été négatifs puisqu’ils les effectuent toujours avec le glyphosate seul sans les poisons additifs cachés ! Et personne n’a jamais relevé cette supercherie. Monsanto devrait être lourdement condamné pour fraude grave de déclaration.

   Pour nous rejoindre sur micheldogna.fr cliquez ici   

18 juin 2019

L’esprit du corps féminin

Filed under: APHORISMES,Uncategorized — denisdonikian @ 4:24

Pubis

FCECF9A9-1

*

Comme Rachel s’est fait un pubis à papillotes, quand Moshé lui fait l’amour, il se fait l’amour à lui-même.

15 juin 2019

Sauver la vie et autres choses (58)

Filed under: APHORISMES,SAUVER LA VIE ET AUTRES CHOSES,Uncategorized — denisdonikian @ 7:20

rape-1935(1)

*

Toute femme est à barbe, comme tout épi de maïs.

25 décembre 2018

Les 6 brèves du mois

Filed under: Uncategorized — denisdonikian @ 8:27

Layout 1

59

J’ai aimé un panzer

Qui étais-je

Fourmi sur un sumo

63

J’ai été immobile

Au coeur des vieux arbres tranquilles

De l’Arménie primaire

157

Mon chat est de soie et de griffes

Il prend mais jamais ne se donne

Veille à dormir et rester vif

158

Ne lâche pas tes rêves Président Tu ne peux échouer

Demande les pleins pouvoirs au peuple

Ma grand-mère me demandait d’aider les plus faibles

151

La femme a des légèretés de plumes

Si vous soufflez sur son costume

Vous pourrez vous la voir à poils

147

Dans les crocs d’un crocodile

Je pleurais le charme des îles

Les sangs désespérés sont les sangs les plus beaux


Extrait de « Brèves de plaisanterie » de Denis Donikian,  Actual Art, 2017

Prix 15 euros (port compris)

Ecrire à Denis Donikian, 4 rue du 8 mais 1945, 91130 Ris-Orangis

ou denisdonikian@gmail.com

18 décembre 2018

A ma mort, une dédicace vaudra de…

Filed under: Uncategorized — denisdonikian @ 3:47

l’or…

Qui sait ?

Layout 1

Profitez de cette fin d’année pour offrir l’Arménie à un de vos proches.

Des rencontres avec des personnes d’une grande pureté malgré leurs difficultés à vivre.

Un berger qui affronte les ours chaque nuit et des ours qui affrontent un berger chaque nuit.

Un ancien avocat devenu pisciculteur et apiculteur.

Des vaches en train de faire un strip-tease.

Des femmes dont les maris sont partis travailler en Russie.

Des villageois vivant sur un ancien cimetière azéri.

Écoutez leur leçon d’humanité

Écoutez le pays profond de l’Arménie

Marchez avec lenteur dans des paysages où l’on pénètre rarement

Des paysages sublimes qui vous font vibrer

Marchez sous des ciels profonds, au milieu d’arbres intouchés

Des heures et des heures à chercher une église, une pierre gravée d’une écriture indéchiffrée,

Une pierre sur laquelle pendant des siècles sont venues des femmes stériles frotter leur ventre.

Pierre que même les Arméniens d’Arménie ne connaissent pas.

Des églises qui jaillissent du fond des siècles

dans des paysages taillés comme des joyaux par le temps et le soleil

Car telle est l’Arménie

Et ce livre vous l’offre

Alors offrez ce livre

Ou prenez-le en prévision de votre prochain voyage

20 euros avec carte et porte-folio, texte en bilingue français-arménien

Publié en Arménie avec l’aide du gouvernement d’Arménie

A commander chez Denis Donikian, 4 rue du 8 mais 1945,

91130 Ris-Orangis

Ou par mail : denisdonikian@gmail.com

12 décembre 2018

Paru dans les NAM

Filed under: Uncategorized — denisdonikian @ 8:17

FullSizeR1001

5 décembre 2018

Le Sillon

Filed under: Uncategorized — denisdonikian @ 1:32

Le-sillon

 

Par Viktoral

 


Je viens de terminer la lecture de ce récit révélateur sur l’état d’un pays en proie à un traumatisme profond.

Tout tourne autour d’un sujet qui se veut tabou mais devenant une obsession qui amène le pouvoir à un état de schizophrénie.

L’auteure nous révèle les faces cachées d’une société ambivalente, tantôt hospitalière et à la fois hostile.

La relation entre une française et son amant turc se perçoit comme d’une complexité similaire.

Au fil des chapitres, on découvre des détails ignorés du grand public, ou du moins, non écrits dans la presse.

La description des scènes de vie d’Istanbul est saisissante, on s’y croirait.

Il convient pour cela, de constater la précision et la qualité du récit narratif de Valérie Manteau.

Très vite, on entre dans le sujet principal du récit qui tourne autour de Hrant Dink, journaliste fondateur du journal Agos, abattu par un tueur le 19 janvier 2007.

L’auteure entend parler de cet homme au parcours atypique et cherche à comprendre le motif de sa fin brutale. Elle rencontre des hommes et des femmes qui lui apportent des réponses par bribes et en final, le lecteur est imprégné de son destin tragique.

Hrant Dink, l’arménien maudit, est présent tout au long du récit, mais pas seul.

Ils sont là, qui exilé, qui en prison qui en attente de jugement et d’autres dans la crainte d’une arrestation, telle une épée de Damoclès sur leur tête.

La ville d’Istanbul, si proche de l’Europe n’a pas pu devenir un lieu où la vie de chacun est respectée. Les manifestations populaires du parc Gezi en 2013, ont été réprimées très sévèrement.

Puis, il y a eu le putsch de juillet 2016 dont on ne connaît pas exactement les responsables.

Tout le pays est alors pris dans l’engrenage de la suspicion.

Et chaque voix discordante devient une expression : “terroriste”. Toutes et tous des terroristes, les Arméniens, les Grecs, les Juifs, les Kurdes, les Alévis, les Assyriens, tous ceux qui subsistent dans ce pays, qui ne doivent être que Turcs ou sinon, condamnés au silence.

Leur chef de file serait le prédicateur Gülen, réfugié aux Etats-Unis, l’ex camarade du président.

Un ouvrage reflète cette hantise : “La Turquie et le fantôme arménien” de Laure Marchand et Guillaume Perrier, deux journalistes ayant vécu là-bas pendant dix ans.

Hrant Dink était lucide et conscient du contexte dans lequel il vivait, où le danger était permanent. Mais un homme courageux comme lui ne se taisait pas car la liberté passe par celle de la parole. Il n’a aussi, jamais été dupe de la position calculée, adoptée par le parlement français reconnaissant le génocide arménien. Qui plus est l’autre volet rejeté, de sa pénalisation.

Sa principale préoccupation était d’instaurer un dialogue entre Turcs et Arméniens pour clarifier les événements durant le début du XX ième siècle. Tourner une page douloureuse en assumant le passé.

Mais il n’a pas réussi car ses ennemis ont décidé son élimination.

Son article sur Sabiha Gökçen, fille adoptive d’Atatürk qui serait une orpheline arménienne a probablement pesé lourd dans son assassinat commandité par les extrémistes de droite.

Le 19 janvier 2007, un jeune homme de dix-sept ans, l’abat devant son journal Agos, armé par des commendataires… qui ne seront jamais identifiés, ni arrêtés.

Agos en arménien, en français, “sillon”, est devenu le titre de ce livre.

Mais ce fut aussi un abîme qui s’est ouvert dans la société turque, prise de vertige dans le choc provoqué par ce crime.

Depuis, le fossé reste béant malgré tous les efforts des personnes cherchant un apaisement entre les communautés du pays.

Un passage révélateur dans le récit dit : “Hrant Dink a ouvert la boite de Pandore”.

Et combien ont découvert une ascendance arménienne ?

Elif Şafak, Fethiye Çetin et d’autres encore, telLEs celles et ceux du “Restes de l’épée”, livre de Laurence Ritter.

Aujourd’hui, plus de dix ans après, le pouvoir totalitaire a mis en place un système soi-disant “démocratique”, mais qui a toute l’apparence d’une dictature.

A leur tour, les Kurdes subissent la répression jadis appliquée aux Arméniens, parce que leur prétention à une certaine indépendance ou du moins à une autonomie, n’a aucune chance de voir le jour.

C’est pourquoi les politicienNes éluEs démocratiquement tel Sellahatin Demirtas sont enferméEs sous prétexte de “terrorisme” mot fourre-tout permettant de supprimer tout opposantE.

On élimine si ce n’est physiquement du moins, de liberté, toute présence jugée indésirable ou discordante.

Les motivations sont vite trouvées : Gülen, PKK, terrorisme et atteinte à la dignité de la Nation.

L’article 301 de la loi fatidique est plus que jamais opérationnel.

C’est ainsi que les prisons sont bourrées de personnes de tous horizons.

Journalistes, professeurEs, universitaires, écrivainEs, artistes, la liste est très (trop) longue.

D’autres sont encore sur le fil du rasoir, aux abois, exilés ou prêts à quitter le pays.

Toutes les pages du récit font référence à des personnes en proie à la peur et au désespoir.

Parmi eux, Ahmet  Atlan, journaliste, est cité comme étant en attente de jugement.

Il y a quelques jours la sentence est tombée : réclusion à perpétuité.

Comment peut-on condamner à vie, un journaliste, sous l’inculpation de “terrorisme” alors qu’il n’a pour arme que sa plume ?

C’est presque un aveu de fragilité d’un régime qui a peur des mots !

Une telle situation ne peut perdurer. La Turquie est trop proche de l’Europe pour sombrer dans le nihilisme. Elle a des ressources humaines et des citoyens conscients du danger pouvant résulter d’un tel totalitarisme.

Quand elle pourra se défaire de l’orgueil entretenu par ses dirigeants et concevoir la liberté de chaque être humain quel que soit son origine, sa croyance, sa sexualité, elle pourra relever le défi pour clamer sa propre liberté.

C’est ce qui peut être espéré dans les lignes du récit de Valérie Manteau, une femme libre.

Page suivante »

Propulsé par WordPress.com.